نویسنده
طلبه مرکز فقهی ائمه اطهار
چکیده
مسئله مالیت داشتن وقت از جمله موضوعاتی است که با وجود ابتلای گسترده عرفی، بهصورت مستقل در فقه امامیه مورد بحث قرار نگرفته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین حکم فقهی مالیت وقت، به بررسی مبانی و ضوابط مطرح شده در کلمات فقها در ابواب مختلف، از جمله تعریف مال، مالیت عمل حر، مقبوض به عقد فاسد و غصب پرداخته است. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر تتبع در منابع معتبر فقهی امامیه است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که ملاک مالیت در فقه امامیه، امری اعتباری و تابع رغبت عقلایی و بذل مال در برابر شیء است. بر این اساس، عمل انسان آزاد تحت مالیت قرار میگیرد. با توجه به اینکه تحقق هر عمل انسانی ذاتاً متوقف بر صرف زمان است و در بسیاری از موارد، ارزشگذاری عمل بهواسطهی زمانی صورت میگیرد که برای انجام آن اختصاص یافته و عرف در برابر این وقت اجرت میپردازد، میتوان زمان را نیز در شمار اموال دانست.
واژگان کلیدی
