نویسنده
چکیده
به نص آیۀ شریفۀ {النَّبِیُّ أَوْلَی بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ}، خدای متعال نوعی ولایت را برای پیامبر اکرم(ص) اثبات کرده است که بر اساس اعتقاد شیعه، ائمه(ع) نیز از آن برخوردارند. با این حال، تبیین مقصود این آیه و گسترۀ ولایت ایشان محل اختلاف نظر میان فقیهان بوده و احتمالات مختلفی دربارۀ دلالت آن مطرح شده است. این مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی و بر پایۀ دادههای کتابخانهای، به بررسی گسترۀ ولایت ولی در اموال و نفوس مولیعلیهم با تمرکز بر دیدگاه محقق اصفهانی میپردازد. نوآوری پژوهش در تحلیل تطبیقی دو احتمال مطرحشده از سوی ایشان دربارۀ دلالت آیه و بررسی عقلانی و سیرهای آن نهفته است. نتیجۀ تحقیق نشان میدهد که ولایت ولی مشروط به تعارض با ارادۀ مولیعلیه است و این آیه دلالت بر ولایت مطلقه ندارد، بلکه در موارد تزاحم و ضرورت، اولویت ولی تحقق مییابد.
واژگان کلیدی
